DOEKA

 

 

Doeka: Columns en korte verhalen

Dit is verrukkelijk. Dit is mijn tijd. Mijn schrijven. Ik baan me een weg in de werkelijkheid met woorden. Ik sanctioneer elk woord dat in mij opkomt en omvouw het met andere woorden tot een grote stroom. Een levensstroom. Mijn levensstroom.

In de niet aflatende doorkomst van de tijd, die over je heen spoelt met een duizendvoud aan indrukken, beits ik een ruimte voor mijn eigen beelden.

...

DIT IS FICTIE

Hij viel stil en keek om zich heen. De mensen stonden om hem heen gedrukt. Hij voelde de beweging van hun wil, naar hèm, naar het beeld dat ze van hem hadden gemaakt en nu voor zich zagen. Voor het eerst stonden ze oog in oog met degene met wie ze zo vaak in hun hoofd in gesprek waren, die hun angsten kende en hun gevoelens snapte, ja die hun gedachten al die tijd bevestigd had, aangemoedigd. Hij zag hun knagende onzekerheid dat ze zich voor de gek hielden, dat ze tóch alleen stonden, de enigen waren, maar nee het klopte, het was juist wat ze voelden, ze wáren niet gek …

...

Mijn zijn is als een grote lamp
ik loop naar alles in het licht,
maar telkens als ik bij het schijnsel ben
heeft mijn verlangen iets nieuws geprojecteerd

Ik lijd schipbreuk op de tijd
ben zat in het vooronder van het bekende
vluchteling van het voorbijgaande
dat me elk moment ontsnapt

...