DOEKA

 

 

Doeka: Columns en korte verhalen
Tussen de snelheid: het leven!

Zo roetsjt de tijd: de dingen die ik moet doen, de handelingen te verrichten. Als een pijl baant de dag zich door mijn leven en ik vlieg er achteraan. Naar wat, naar waar?

Ruimte: in de verte tegen de heuvel loopt een vrouw in rode jurk over een smal pad tussen een kaal akker en een vers groen veld. Ik kijk naar haar stevige pas en witte haar, afgespleten van mijn wereld. De dingen die ik moet doen, de handelingen te verrichten.

...
Alle menselijke schittering is van glas

Mensen kunnen er wat van! Met glansrijke carrières doorstoten naar de top: geniale boeken schrijven, toernooi na toernooi winnen, avond na avond op de t.v. verschijnen of miljoenen verdienen met één film. Hun woorden en daden zijn vereeuwigd tot roem, ze zijn tot sterren gemaakt. En dan op eens komt de mislukking, de ontluistering, de ontmaskering.

Als de misbruikschandalen in de kerk, de verslavingsproblematiek van voetballers en cabaretiers of de schokkend amorele graaiers in de bankwereld mij iets leren, is het dit: alle menselijke schittering is van glas.

...
Het verborgen plein

Ergens in een villawijk aan de rand van Nijmegen ligt een groot plein. Een van de breedste doodlopende wegen van de stad komt erop uit en vanaf het plein is verder geen andere ontsnapping dan een klein, onverhard weggetje dat leidt naar een voor auto's ontoegankelijk pad. Aan het plein grenzen hooguit drie, vier grote villa's en de paar keren dat ik er droomweg struinend op uitkom, staan er niet meer dan een handvol auto's.

De omgeving is bosrijk en als ik van het pad op het plein terecht kom, stap ik in een oase van licht. Vanaf de kant van de brede straat ga ik eerst een stukje omhoog – het plein ligt op een heuvel - en als voetganger komt het geen moment in me op om over de stoep te lopen: ik stap onbekommerd over de weg.

...