DOEKA

 

 

Alle menselijke schittering is van glas

  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Afdrukken

Mensen kunnen er wat van! Met glansrijke carrières doorstoten naar de top: geniale boeken schrijven, toernooi na toernooi winnen, avond na avond op de t.v. verschijnen of miljoenen verdienen met één film. Hun woorden en daden zijn vereeuwigd tot roem, ze zijn tot sterren gemaakt. En dan op eens komt de mislukking, de ontluistering, de ontmaskering.

Als de misbruikschandalen in de kerk, de verslavingsproblematiek van voetballers en cabaretiers of de schokkend amorele graaiers in de bankwereld mij iets leren, is het dit: alle menselijke schittering is van glas.

Er lijkt een diep menselijk mechanisme te bestaan waarmee we anderen op een voetstuk plaatsen, verheffen, maar we mogen nooit vergeten dat hun successen alleen maar projecties zijn van onze eigen angsten en verlangens. Ze vertegenwoordigen perfecties die ons zelf boven iedere kritiek zouden verheffen of toekomstidealen die we willen belichamen.

Wie verlangt er niet naar een plek om vrij te zijn van het kwetsend oordeel van de ander? De top, het podium – dat is zo’n plek. Als we er niet zelf op kunnen staan, maken we er een voor een ander zodat we ervan kunnen dromen.  

De meedogenloosheid waarmee we de – gevallen - helden van gisteren beschimpen is net zo dwaas als de goedgelovigheid waarmee we die van vandaag maken. Daar ben ik me acuut van bewust.

Laat iedereen die ik bewonder een herinnering zijn van de angst die in mij sluimert: de angst dat ik nog niet goed genoeg ben. Laat iedereen met meer macht of pracht dan ik een uitnodiging zijn tot het geheim dat in veel religies wordt bewaard maar waar je goed beschouwd geen God voor nodig hebt: mens, je mag er zijn.

Het is gewoon waar: het licht van de ander is de lamp waarmee je je zelf kunt zien. Als je durft te kijken natuurlijk!

DOEKA