DOEKA

 

 

Schaduwen van de oertijd

  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Afdrukken

Winnen: wie wil het niet? Ik zie de spieren van vastberadenheid in Kuyt, zijn gepassioneerde inzet, zijn uitbarstingen en ontladingen. Hij roept het tegen ons allemaal, schreeuwt het in de camera, bijna vaderlijk: "WIJ-GEVEN-NOOIT-OP". 

Ik denk de afgelopen dagen vaak aan Kuyt en mijn eigen kriebelende nieuwsgierigheid naar het Oranje spel. Uit de teamspirit en het niet aflatende doorzettingsvermogen, uit het ondanks-de-pijn-ervoor-gaan, spreekt een liefde die me ontroert. Ik wil dat ze winnen en ik vind ook dat ze het verdienen. Ze hebben de juiste mentaliteit. Een winnaarsmentaliteit. 

Sport en rivaliteit, het zijn herscheppingen uit de oertijd: stam tegen stam, vechtend om land en voedsel. Hoe beter je er als groep in slaagt de energie van iederéén te benutten, hoe sterker je staat. Die kracht is de kiem van onze moraal. Die logica is de onzichtbare fluistering achter veel van onze religies en ideologiëen.

Ik kijk ernaar als ik Kuyt en Robben over het veld zie sprinten. Het zijn de oerknuppels van mijn stam en samen trekken we ten strijde. Er is alleen een verschil. Een gróót verschil. Erop of eronder - die herschepping is passé. Verliezen is een paar ballen uit het net halen. Een iets mindere omzet van de supermarkt. Ja, balende Nederlanders, maar ons land blijft ons land, geen een van ons wordt verkracht, gemarteld, weggevoerd als slaaf. We laten een traan en gaan over tot de orde van de dag. De schaduw van de oertijd trekt voorbij.

Maar wie doet recht aan die schitterende realiteit van vrede en welvaart, van onbekommerd kunnen verliezen? We grommen, goed, maar laten we samen met de oerwolk ook de alles-of-niets mentaliteit van de winnaar over drijven. Om onder een blauwe lucht in een prachtig opgebouwd land onze zegeningen te tellen en de spelers te danken voor hun inzet.

Houden van winnaars, tot die stam behoort iedereen. Houden van verliezers, daaraan herken je je landgenoten.